چه اطلاعاتی از ظرف محصول به دست می‌آید؟

1

از ظرف محصول، علاوه بر برند تولیدکننده‌ی آن، می‌توان اطلاعات فنی در خصوص نوع روغن به دست آورد. به منظور درک بهتر این اطلاعات آشنایی با برخی مفاهیم ضروری است.

1- شاخص گرانروی

شاخص گرانروی اطلاعاتی در مورد میزان تغییرات گرانروی روغن با تغییرات دما به دست می‌دهد. گرانروی مایعات به صورت ذاتی با تغییرات دما تغییر می‌کند. در دماهای بالاتر گرانروی کاهش یافته و مایع در واقع روان‌تر می‌شود. در مورد روغن‌های موتور نیز این خاصیت فیزیکی به همین شکل وجود دارد. اما روغنی از خاصیت مناسب برخوردار است که میزان روان بودن آن در دمای بالای کار موتور و در دمای پایین محیط، چندان تغییر نکند و روغن نقش محافظتی خود را با کمک گرانروی مناسب خود در همه‌ی دماها به خوبی ایفا کند. این خاصیت هم به کیفیت روغن پایه مصرفی و میزان پالایش آن بستگی دارد و هم توسط مواد افزودنی بالابرنده شاخص گرانروی تقویت می‌شود. روغن‌های چند درجه‌ای چنین هستند و گرانروی مناسب را هم در دمای بالا و هم در دمای پایین تامین می‌کنند. به عنوان مثال، در عبارت 10W40 ، عدد 10W نشانگر حد گرانروی در دمای پایین است. هرچه این مقدار پایین‌تر باشد روغن در دماهای پایین‌ روان‌تر خواهد بود و در واقع روانکاری مناسب موتور در زمان شروع به کار (استارت) در محیط سرد تامین خواهد شد. عدد دوم (به عنوان مثال 40) نشانگر حد گرانروی در دمای بالا است. هرچه این مقدار بزرگ‌تر باشد، گرانروی روغن بیشتر است. بنابراین روغن‌های چند درجه‌ای، از لحاظ میزان گرانروی در دمای بالا و پایین عملکرد بهتری دارند (دانلود بروشور).

2
در شکل بالا تفاوت شاخص گرانروی بالا (خط قرمز) و شاخص گرانروی پایین (خط سبز) نشان داده شده است. همانطور که دیده می‌شود، زمانی که شاخص گرانروی بالاتر است، گرانروی در دمای بالا و پایین کمتر تغییر می‌کند و این موضوع به ایجاد لایه روانکار مناسب در همه‌ی دماها کمک می‌کند.

بنابراین روغن‌های چند درجه‌ای، روانکاری مناسب در دمای بالا و پایین را ایجاد خواهند کرد و در اصطلاح به روغن‌های چهار فصل مشهور هستند. انجمن مهندسین خودرو (Society of Automotive Engineers) یا به اختصار SAE، روغن‌ها را بر اساس گرانروی در گرما (دمای کاری موتور) و سرما (دمای استارت) طبقه بندی کرده و به صورت جدولی برای حدود گرانروی در درجه‌های مختلف منتشر می‌کنند. این طبقه بندی برای روغن‌های موتور SAE J 300 نامیده می‌شود. درجه مناسب گرانروی باید با توجه به توصیه سازنده خودرو در اقلیم‌های مختلف انتخاب شود.

34
به عنوان مثال از روی نمودار مشخص می‌شود که روغن 10W40 از 20- درجه‌ی سانتی گراد تا 50 درجه‌ی سانتی گراد عملکرد مناسبی دارد.

2- مشخصات بین المللی، تاییدیه‌ها و سطوح کیفی

نکته‌ی مهم دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، مشخصات کیفی، تاییدیه‌ها و مشخصات بین المللی است که بر روی بسته بندی محصول چاپ می‌شود تا مصرف کننده به درستی روغن مناسب خودروی خود را برگزیند. موسسات بین المللی برای معرفی روغن‌های موتور، دو طبقه‌بندی زیر را با هم به کار می‌برند.
– طبقه بندی بر اساس گرانروی (که در قسمت اول شرح داده شد)
– طبقه بندی بر اساس سطح کیفیت
طبقه بندی دوم سطوح کیفی روغن‌های موتور را معین می‌کند و دائما در حال به روز رسانی می‌باشد. چرا که همه ساله موتور خودروها با طراحی جدید‌تر و الزامات سخت گیرانه‌تر وارد بازار می‌شوند و لازم است که روغن‌هایی متناسب با نیازمندی‌های موتورهای جدید تولید و عرضه شوند. مصرف کننده بر اساس نوع و مدل خودرو (توصیه سازنده) و بر اساس سطوح کیفی اعلام شده توسط شرکت سازنده‌ی روغن، روغن مناسب خودروی خود را انتخاب می‌کند. موسسات مختلفی اقدام به طبقه بندی بر اساس کیفیت نموده‌اند. یکی از معروف‌ترین این طبقه بندی‌ها API (موسسه‌ی نفت آمریکا) است. سطوح کیفی در سیستم API برای خودروهای بنزینی با حرف S و برای خودروهای دیزلی با حرف C مشخص می‌شوند. سطوح کیفی موتورهای بنزینی از SA برای خودروهای دهه ی 1930 آغاز شده و تاکنون تا سطح کیفیت SN ادامه داشته است. در مورد خودروهای دیزلی آخرین سطح کیفیت در حال حاضر CJ-4 می‌باشد. طبقه بندی‌های دیگر شامل طبقه بندی JASO، ACEA، ISLAC و … می‌باشند (دانلود بروشور استانداردهای بین المللی).

Untitled
علاوه بر این خودروسازهای جهانی تاییدیه‌های کیفی مخصوص خود را برای روغن‌های خودرو صادر می‌کنند. این تاییدیه‌ها که از سوی خودروسازها و پس از انجام تست‌های دقیق موتور انجام می‌شوند از اهمیت بالایی برخوردارند. زیرا مشخصاتی که مد نظر سازنده می‌باشد می‌بایست در این روغن‌ها تامین شود. به عنوان مثال شرکت پژو تاییدیه خود را برای روغن‌های شرکت توتال صادر نموده است و محصولات Elf تاییدیه شرکت رنو را اخذ نموده‌اند.

5

3- دسته بندی محصول به لحاظ نوع روغن پایه

روغن پایه‌هایی که در ساخت روغن موتور به کار می‌روند می‌توانند معدنی، سنتزی و یا ترکیبی از هر دو باشند.
روغن پایه‌های معدنی (نفتی): این گروه از روغن‌های پایه از پالایش چند مرحله‌ای برش‌های نفتی حاصل می‌شوند. این روغن‌ها بسته به روش تصفیه و میزان هیدروکربن‌های اشباع، کیفیت متفاوتی دارند.
روغن پایه‌های سنتزی: این روغن‌های پایه از واکنش‌های شیمیایی حاصل می‌شوند و در دماهای بالا و پایین قابلیت‌های عملکردی بهتری نسبت به روغن پایه‌های معدنی دارند. چرا که به طور ذاتی مقاومت حرارتی و شیمیایی بالاتری در شرایط سخت دمایی و فشاری نشان می‌دهند.
روغن‌های نیمه سنتزی: این روغن‌ها از ترکیب روغن پایه‌های معدنی و سنتزی حاصل می‌شوند.

ضمنا مصرف کنندگان گرامی می‌توانند جهت اطمینان بیشتر از اصالت محصول، توجه به هولوگرام نصب شده بر روی لیبل و سیل رنگی زیر در محصول را در بسته بندی‌های توتال مد نظر داشته باشند.

Picture1

بروشور انواع محصولات خودرویی توتال